نقش علم و
اخلاق از ديدگاه جان ديوئى :
جان ديوئى مى گويد كسانى كه مانند سقراط و افلاطون
معرفت و فضيلت را يكى مى داند و مدعى هستند هر كس مرتكب
بدى شود از اين سبب است كه نيكى را نمى شناسد به عبارتى
ديگر اخلاق را وابسته به دانش بشر مى داند مخالفان اين
نظريه مى گويند عمل اخلاقى وابسته به دانش نيست بلكه ناشى
از دواعى و عادات است چه بسا كسانى كه نيكى را مى شناسند
ولى بدى مى كنند در عهد قديم ارسطو در همين باره به
افلاطون تاخت و متذكر شد كه اخلاق براى خود فنى است مانند
فن طبابت وقتى فايده دارد كه مورد استفاده علمى قرار گيرد
همچنان كه پزشكى كه مشغول طبابت است با مردى كه نظرا"
دردها و درمان ها را مى شناسد بر