دعا در
لغت به معناى خواندن است ، چه اين خواندن همراه خواستن باشد و
چه به صورت نيايش و مناجات .
دعا صرف نظر از آثار نيكى كه دارد، نوعى عبادت و برقرارى
ارتباط ميان بنده و خداست ، وقتى كه انسان خواسته اى داشته
باشد يا يك مشكلى برايش پيش بيايد يا محتاج به چيزى باشد، رو
به خدا مى آورد و خواسته هايش را با او درميان مى گزارد،
خداوند سفارش فراوانى به دعا كردن نموده است و از بندگانش
خواسته كه او را بخوانند و از او طلب حاجات بكنند، حضرت امام
صادق (ع ) فرمود: عليكم بالدّعا؛ بر شما باد به دعا كردن و يا
پيامبر (ص ) به حضرت على (ع ) فرموده اند: يا علىّ، اوصيك
بالدّعا. اى على ترا به دعا سفارش مى نمايم و... .
و براى اينكه دعاى انسان در محضر خداى متعال مورد قبول واقع
شود و به اجابت برسد، بايد شرايطى را در نظر گرفت كه از بهترين
و پرقدرت ترين شرط اجابت دعا، در نماز و همگام با نماز بودن
آنانست و انسان بانماز مى تواند دعاهايش را به استجابت برساند.
قبول شدن دعا، برترين پاداشى است كه ، انسان نمازگزار، از خالق
خود مى گيرد.
پيامبر خدا (ص ) فرمود: من ادى فريضة
فله عنداللّه دعوة مستجابةٌ(139)
هر كس نماز واجبى را بخواند، نزد خدا، دعاى مستجابى خواهد داشت
.
روايت شده است كه : سلوا اللّه حوائجكم
السنيّة فى صلوة الصبح . حاجات مهم خود را در نماز صبح
، از خداوند مساءلت كنيد.(140)
امام صادق (ع ) فرمود:
ان العبد اذا عجل ، فقام لحاجته يقول
اللّه (عزوجل ): اما يعلم عبدى انى انا اقضى الحوائج
(141)
بدرستى كه ، بنده در نماز عجله مى كند و براى كار خودش بر مى
خيزد خداوند مى فرمايد: آيا بنده من نمى
داند كه من حاجات او را برآورده مى كنم .
در روايتى از امام عسگرى (ع ) نقل شده كه موسى بن عمران (ع )
به خدا عرض كرد:
الهى ! ما جزاء من صلى الصلوات لوقتها؟ قال : اعطيته سوله و
ابيحه جنتى
(142)
پروردگارا! پاداش كسى كه نماز را در وقت خود بخواند چيست ؟.
فرمود: خواسته اش را مى دهم و بهشتم را
در اختيارش قرار مى دهم .
امام محمد باقر (ع ) از جدّش رسولخدا (ص ) روايت كرد كه فرموده
: اذا كان آخر الليل يقول اللّه سبحانه
: هل من داع فاجيبه ؟ هل من سائل فاعطيه سوله
(143)
زمانى كه سحر فرا مى رسد خداوند سبحان مى فرمايد، آيا دعا
كننده اى هست تا دعايش را اجابت كنم ؟ آى در خواست كننده اى
هست تا حاجاتش را برآورده سازم .
بلال حبشى از پيامبر (ص ) روايت نمود، كه فرمود:
المؤ ذنون امناء المؤ منين على صلواتهم
و صومهم و لحومهم و دمائهم لا يسئلون اللّه (عزوجل ) الا
اعطاهم و لا يشفعون فى شيى ء الا شفعود(144)
اذان گويان امينان مؤ منين اند بر نمازهايشان و روزه هاشان و
بر گوشتهايى كه مصرف مى كنند و بر جان هايشان كه در پناه اسلام
محفوظ است ، هيچ خواسته اى از خداى عزّ وجلّ نخواهند مگر آنكه
خداوند خواسته آنان را بآنان عطا فرمايد و درباره هيچ كس شفاعت
نكنند مگر آنكه شفاعتشان مورد پذيرش قرار مى گيرد.
حضرت على (ع ) فرمود:
... من صلى تسع ليلة اعطاه اللّه عشر
دعوات ، مستجابات و اعطاه كتابه بيمينه يوم القيامه ...(145)
، كسى كه يك نهم شب را نماز بگزارد، خداى تعالى به او
ده دعاى مستجاب عطا مى فرمايد و روز قيامت نامه عملش را به دست
راستش مى دهد.
پيامبر اكرم (ص ) فرمود:
ما من عبد يقوم من الليل ، فيصلى ركعتين
فيدعوا فى سجوده اربعين من اخوانه يسميهم باسمائهم و اسماء
آبائهم الا و لم يسئل اللّه تعالى شيئا الا اعطاه
(146)
هر بنده اى كه شب را برخيزد، پس دو ركعت نماز گزارد و در سجود
نماز، چهل نفر از برادران مؤ منش را با نامشان و نام پدرانشان
دعا كند از خداى بزرگ هر چيزى را كه بخواهد خداوند به او عطا
مى كند. |